Le goût de la madeleine van Marcel Proust ... het ontroerende beeld van mijn altijd elegante, mooie moeder met haar knappe handtassen, sculpturale huisjes die ze altijd meetroonde...

Het deed me in 1985 beslissen een boetiek te beginnen rond "de handtas".

De handtas:

• ...als voorwerp op zich
• ...als sculptuur
• ...als complement bij kleding en schoenen
• ...als accent
• ...als nomadisch tentje voor alle spullen die een vrouw wel bij zich wil/moet hebben.

Met mijn diepgewortelde liefde voor Italië, lag het voor de hand dat Italiaanse (mode)ontwerpers met hun ingebakken zin voor elegantie, kleur en vorm, me een eind op weg zouden helpen door het aanreiken van alternatieven op het gebied van "de handtas".

En zo ontstond "Sevens lederwaren".

In 1985 startte ik meteen met Il Bisonte. Ferre, Krizia, Valentino, Trussardi, De Vecchi waren oude "compagnons". In 1992 voegde ik Prada toe aan mijn assortiment. Gucci, Bottega Veneta, Jil Sander, Miu Miu en Michaël Verheyden  zijn de laatst bijgekomen loten aan de boom...

Bagage en aktetassen, agenda's en allerlei reisaccessoires vervolledigen het assortiment, ook voor de heren. Hoe ik erin slaag al die verschillende stijlen in één ruimte aan elkaar te breien, hoor ik u vragen?

In elke collectie tracht ik modellen uit te puren, waarvan ik aanvoel/vermoed dat ze aansluiten bij wat men in onze contreien verlangt en verwacht van een tas. Dit slaat zowel op kleurkeuze, vorm, functionaliteit als modieuze, actuele aantrekkelijkheid. Geografische en klimatologische gesteldheid dirigeert duidelijk smaak en noden. En zo breng ik ieder seizoen een eigenzinnige, persoonlijke selectie uit ieder "huis".

Tot slot is het iedere keer weer feest voor mij, wanneer iemand gelukkig de deur uitwandelt met de ultieme tas.

Dat "Sinterklaasgevoel" meegeven, is dat niet heerlijk?

KARIN SEVENS